“Το καλό δεν πουλάει”
του Νίκου Κωστάρα
| Από
το τοπικό Μαρουσιότικο τετραμηνιαίο περιοδικό "ΟΔΟΣ ΘΕΜΙΔΟΣ" του κ. Κωστή Μαυραντή. Τεύχος Νοεμβρίου 1999, σελίδα 32. Διεύθυνση: Διονύσου 65, Μαρούσι 15165 Αθήνα - ΕΛΛΑΣ Τηλέφωνο / FAX: 2106123095 |
“Μια διευθαρμένη κοινωνία,
είναι αυτή όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να εξασκούν την ελευθερία
τους” - Μακιαβέλι
Το καλό δεν πουλάει". O άνθρωπος αντί να νοσταλγεί
την πνευματικότητα, ποθεί τη βαρβαρότητα. Αυτή η αντίληψη κυριαρχεί στη
σύγχρονη εποχή μας, στην εποχή της συνεχούς και πλήρους συγχύσεως, την
εποχή της "ιδιοτελούς κενοφανίας", στην εποχή του Υδροχόου,
αλλά και στην εποχή της εμπορικής πληροφόρησης.
"Στο κέντρο της πληροφορίας διαδίδονται μόνο τα ασήμαντα και αποσιωπούνται
τα σημαντικά", τονίζει ο αείμνηστος Χρ. Μαλεβίτσης. Έτσι οι δημοσιογράφοι,
οι συγγραφείς, οι τηλεοπτικοί σταθμοί, οι ρεπόρτερς, δεν ασχολούνται με
το καλό", με το υγιές, με τις αξίες, με την παιδεία, τις παραδόσεις,
την οικογένεια, την πατρίδα, τα ελληνικά πρότυπα, τους θεσμούς, τις αιώνιες
αξίες, την τεχνολογία με ανθρώπινο πρόσωπο.
Για σκεφθείτε ότι όλα αυτά δεν "πουλάνε", είναι "αναχρονιστικά",
υποβαθμισμένα, ακατάλληλα "ηρος βρώσιν" της μοντέρνας κοινωνίας
και της νεολαίας μας και όποιος ασχολείται μ' αυτά ζει με το παρελθόν
καθότι και το παρελθόν και η ιστορία δεν "πουλάνε", γιατί προβληματίζουν
τα απελπισμένα νιάτα μας, τα οποία καταφεύγουν στα "σκυλάδικα",
στα "σύγχρονα κατηχητικά" για να ψυχαγωγηθούν και να αλλοτριωθούν,
όπως τα κατευθύνουν οι σύγχρονες "Κίρκες" που σκέπτονται για
μάς και κανονίζουν το μέλλον μας αρνητικά.
Κατασκευάζουν τρία είδωλα για να προσκυνήσει ο κόσμος:
- το σεξ χωρίς αγάπη,
- τη βία χωρίς δικαιοσύνη και
- τα χρήματα χωρίς κόπο,
Ο μιμητισμός προς τα αρνητικά είναι πάντα ελκυστικός και τα πάνε μια "χαρά" με επιτυχανόμενη "πρόοδο" εκσυγχρονισμένη σε όλους τους κοινωνικούς τομείς, με τους παραμορφωτικούς φακούς που μας χαρίζουν, αφού στην κοινωνία μας όλα αγοράζονται. Άλλωστε δεν κουράζονται. Διευκολύνονται ποικιλοτρόπως με τα εγκατεστημένα "φροντιστήρια" στο σπίτι και στο χώρο εργασίας.
Οι έμποροι των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης προσφέρουν και προβάλλουν την "γκρίζα πλευρά του φεγγαριού", αρνητική και ισοπεδωμένη με όλα τα άνθη του κακού ωραιοποιημένα, ενώ αποσιωπάται συστηματικά η άλλη πλευρά, η θετική, η γνήσια ελληνική με τον ελληνικό πολιτισμό και την πολιτισμένη κοινωνία με άξιους πολίτες για ένα δημιουργικό και ελπιδοφόρο μέλλον.
Εάν τα ΜΜΕ διέθεταν το μισό τους χρόνο/χώρο για τα καλά νέα, η ζωή μας θα ήταν διαφορετική αλλά και οι πολίτες θα επιλέγουν αυτούς που τους υπηρετούν πραγματικά και όχι εκείνους που τους εξαπατούν και τους εκπορνεύουν.
ΤΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ
Πρόσφατα, δύο Ελληνίδες βραβεύτηκαν κερδίζοντας
τη διεθνή αναγνώριση. Η συγγραφέας Ελένπ Σαραντίτη, από τη UΝΙCΕF
για το βιβλίο της που αναφέρεται στην προσφυγιά, και η γυναικολόγος -
ογκολόγος Αλίκη Τσερκέζογλου από την παγκόσμια ένωση του κλάδου
της για την προσφορά της στον αγώνα κατά του καρκίνου. Τις τίμησαν τα
"μίντια" για την αξιέπαινη προσφορά τους, όπως και η 25χρονη
Βάσω Αποστολοπούλου, ομογενής από την Αυστραλία, που πειραματίζεται
επιτυχώς στο εμβόλιο κατά του καρκίνου. Η αναγνώριση μιας σοβαρής δουλειάς
σπανίως τυγχάνει της προσοχής των ΜΜΕ αφού "δεν πουλάει".
Και δυστυχώς, ζούμε, τον "πολιτισμό της ενοχής" όπου το παράλογο
νίκησε τη λογική και θεωρείται πετυχημένο και άξιο ότι πουλάει! Έτσι καθημερινά
διατυμπανίζεται η διάλυση της οικογένειας, προσβάλλεται η γυμνότητα της
γυναίκας εκθειάζεται ο ευτελισμός, το έκφυλο σεξ (κι όχι η αγάπη), ηρωοποιείται
η ηρωίνη, διαφημίζονται τα σκυλάδικα, οι ειδήσεις "στολίζονται"
με βιασμούς, απάτες, διαφθορές, εγκλήματα, σκάνδαλα, τρομοκρατίες, καταχρήσεις,
παρανομίες, αισχροκέρδειες. Η κοινή γνώμη δηλητηριάζεται συστηματικά και
εθίζεται στη μικρότητα. Διαστρεβλώνονται τα γεγονότα, διασύρονται πρόσωπα
και θεσμοί χωρίς δισταγμό.
Το πνεύμα της πλάνης γίνεται δάσκαλος ζωής.
'Αξιοποιείται" η παραοικονομία, η παραπαιδεία, η ξενομανία, η ανθελληνική
ηροπαγάνδα, οι παραθρησκευτικές οργανώσεις, ο σατανισμός, ενώ η παραπληροφόρηση
διευκολύνει τους αρμόδιους για να μην έχουν πονοκέφαλο με τα "καυτά"
εθνικά θέματα αλλάζοντας την προσοχή του "φλομωμένου" πολίτη.
Άλλωστε δεν προβληματίζεται πια ο λαός και δεν ανησυχεί για τα εθνικά
θέματα. Καθεύδει αλλοτριωμένος, πάσχει από "μιθριδατισμό" με
ελλαδικό εφησυχασμό και ηθική αδιαφορία.
Μία αδιαφορία απλώνεται παντού σε μία εποχή που οι εχθροί βρίσκονται "προ
των πυλών" ενώ δουλεύουν ανενόχλητα και συστηματικά οι εσωτερικοί
εχθροί διαβρώνοντας και ξεθεμελιώνοντας κάθε όσιο και ιερό, ενώ εμείς
"άδομεν εμπιμπραμένων των οικιών" περιμένοντας να μας σώσουν.
Πού οδηγεί αυτός ο εκτραχηλισμός;
Πώς μπορεί ο λαός μας με πρώτα θύματά του τη νεολαία να προστατευθεί από
την επιδρομή του χυδαίου, της ανηθικότητας και του αμοραλισμού;
"Πρέπει να υψώσουμε φράγματα ασφαλείας απέναντι στους ακάθεκτους
ποταμούς του μηδενός, που πλημμυρίζουν από παντού και πνίγουν την ύπαρξή
μας", γράφει ο Ευάγγελος Παπανούτσος, "για να μην καταντήσουμε
οι Έλληνες ολότελα ξεγυμνωμένοι και παρατραβηγμένοι του ενός και του αλλουνού
μέσα στο σημερινό αδυσώπητο κόσμο" (Ζήσιμος Λορεντζάτος - "Διόσκουροι").
Γιατί αυτός ο τόπος μαζί με τα αρνητικά του δεν έχει και παιδεία, γιατί
"παιδεία θα πει να μεγαλώνω τον άνθρωπο που έχω μέσα μου και όχι
να βρίσκω εύκολες δικαιολογίες για να τον μικραίνω" (Σαράντος
Καργάκος).
Χρειάζεται ένας άλλος τολμηρός Οδυσσέας για να υποχρεώσει τη σύγχρονη
Κίρκη να μετατρέψει τους μεταμορφωμένους "χοίρους" σε ανθρώπινους
ελεύθερους συντρόφους. Μία ελληνική παιδεία με άλλη νοοτροπία για να κάνει
τους οπαδούς, ενημερωμένους πολίτες, τη μάζα πολιτισμένη κοινωνία, τους
αριθμούς πρόσωπα χωρίς προσωπεία, την ποιότητα να φρενάρει το διεφθαρμένο
θόρυβο, τον Έλληνα να σκέπτεται δημοκρατικά και ελληνικά στην Ευρωπαϊκή
Ένωση και να προσανατολίσει τους νέους στον αστερισμό της δημιουργίας
με προϋποθέσεις κατάλληλες να δημιουργήσουν οικογένεια και να θέλουν να
"φυλάνε θερμοπύλες" και όχι να διευκολύνει τους αντιρρησίες
συνειδήσεως.
Αλλά ο Ντοστογιέφσκι είχε πει: "Ή ομορφιά θα σώσει τον κόσμο!".
Και ο γνωστός για το δηκτικό του πνεύμα Γάλλος διπλωμάτης Ταλεϋράνδος
έλεγε: "0 κόσμος είναι σήμερα τόσο διεφθαρμένος ώστε υπάρχει ένα
επάγγελμα που μπορεί να δοξάσει όποιον το εξασκήσει, γιατί κανείς δεν
το ξέρει. Το επάγγελμα αυτό είναι η τιμιότης". Ας στηριχθούμε
στην αρετή των ολίγων. "Ο κόσμος θα σωθεί από τους ολίγους"
τονίζει ο Απdre Gide.
Γι' αυτό ας μην απελπιζόμαστε.
|
 
|
 View My Guestbook Sign My Guestbook |